ماژول های EDI اساساً مکانیزم های استاندارد و خودکار تبادل داده هستند. ماهیت اصلی آنها یک "لایه میان افزار ارتباطات بین سیستمی" است که برای اتصال جریان های داده بین شرکت ها یا سیستم های اطلاعاتی مختلف استفاده می شود، به جای اینکه مستقیماً در پردازش منطق تجاری خود شرکت کند.
ویژگی‌های فنی: ماژول‌های EDI کاملاً استانداردها-محرک هستند. آنها برای دستیابی به قابلیت همکاری بین سیستم های ناهمگن از طریق ساختارهای پیام منظم، بر مشخصات فرمت داده های یکپارچه (مانند EDIFACT، ANSI X12 و غیره) تکیه می کنند. بنابراین، آنها هم ابزار یکپارچه‌سازی داده‌ها و هم بخشی از یکپارچه‌سازی برنامه‌ها هستند که معمولاً به عنوان میان‌افزار یا اجزای لایه یکپارچه در معماری سازمانی طبقه‌بندی می‌شوند.
ویژگی های عملیاتی: ماژول های EDI بر پردازش دسته ای و قابلیت اطمینان بالا تأکید دارند. آنها معمولاً به جای پیگیری محاسبات تجاری پیچیده شامل تعامل{1}زمان واقعی، تبادل داده پایدار و قابل ردیابی را هدف قرار می دهند. در کاربردهای عملی، آنها یکپارچگی داده، ثبات انتقال، و قابلیت بازیابی خطا را در اولویت قرار می دهند، بنابراین دارای قابلیت های تراکنش قوی و تحمل خطا{3}}می باشند.
ویژگی های برنامه: ماژول های EDI دارای همکاری متقابل-سازمانی هستند. آنها نه تنها به جریان های داده بین سیستم های داخلی سازمانی خدمات می دهند، بلکه مهمتر از آن، از همکاری خودکار بین شرکت ها و تامین کنندگان/مشتریان پشتیبانی می کنند. این قابلیت استانداردسازی داده‌های سازمانی متقابل، آن را به یکی از زیرساخت‌های مهم برای دیجیتالی‌سازی زنجیره تامین و اتصال اطلاعات سازمانی تبدیل می‌کند.